Bazen bir şehre dokunmak için büyük projelerden önce küçük bir çocuğun yüzündeki tebessümü görmek gerekir. Bazen makamların ağırlığını bir kenara bırakıp bir çocuğun dünyasına misafir olmak, söylenebilecek en güçlü cümleden daha fazla şey anlatır.
Vali İbrahim Taşyapan da Merzan Şehir Stadyumu’nda tam olarak bunu yaptı.
Çocukların arasına girdi, onlarla sohbet etti, eğlencelerine eşlik etti. Karşısında bir makam sahibi değil, kendilerini dinleyen ve mutluluklarını paylaşan bir büyüğünü gören çocukların yüzündeki tebessüm ise günün belki de en anlamlı mesajı oldu.
Çünkü çocukların sevgisi hesap bilmez. Bir çocuğun gözündeki mutluluk da objektiflere verilen bir poz değildir. O mutluluk, kendisine gösterilen ilginin ve hissettiği samimiyetin en doğal karşılığıdır.
Bir şehrin geleceğine dokunmak
Hakkâri’nin çocukları bugün belki bu şenlikte oynadıkları oyunların tamamını yıllar sonra hatırlamayacak. Ancak kendilerine değer verildiğini, yanlarına gelen bir valinin gözlerinin içine bakarak onlarla konuştuğunu ve mutluluklarına ortak olduğunu hatırlayanlar mutlaka olacaktır.
İşte kamu görevinde bırakılabilecek en kıymetli izlerden biri de belki budur: Bir çocuğun hafızasında güzel bir hatıra, yüzünde bir tebessüm bırakabilmek.
Vali Taşyapan’ın çocuklara gösterdiği yakınlık, şenliğin protokol bölümünün ötesine geçen sıcak görüntüler oluşturdu. Çocukların arasında bulunması, onların sevincini paylaşması ve etkinlik boyunca sergilediği samimi yaklaşım, devlet ile vatandaş arasındaki bağın bazen küçücük bir tebessümle ne kadar güçlü kurulabileceğini gösterdi.
Hakkâri Belediyesi tarafından düzenlenen şenlikte Vali Taşyapan’a, Vali Yardımcısı ve Belediye Başkan Yardımcısı Vekili Burak Gürbüz eşlik etti.
Merzan Şehir Stadyumu’nda şişme oyun grupları, animasyon gösterileri ve çeşitli çocuk etkinlikleri düzenlenirken, Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü de sportif aktivitelerle programa katkı sundu.
Günün sonunda stadyumdan geriye renkli görüntüler ve çocuk kahkahaları kaldı.
Ama belki de en değerlisi şuydu:
Bir şehrin valisi çocukların arasındaydı; çocuklar gülüyordu.
Ve bazen bir yöneticinin şehirde bıraktığı en güzel iz, yapılanları anlatan uzun cümleler değil; bir çocuğun yüzünde bıraktığı içten bir gülümsemedir.
